İslâm’ın siyasi hedeflerini bir ideoloji gibi değerlendiren, ölümden sonraki hayatı unutan, zerre miktarı hayrın ve zerre miktarı şerrin hesabının sorulacağı günü hafife alan kimselerin imtihanı kazanabilmeleri mümkün değildir. Muhkem nassların keyfiyetine uygun amellerde bulunamayan her mükellefin; içinde bulunduğu hali değiştirmek için, bütün imkanlarını seferber etmesi gerekir. Tevhidin aslı Kitab’a ve Sünnet’e sımsıkı sarılmak, hevâya tabi olmaktan ve bid’attan ictinab etmektir. Peygamberimiz Efendimiz’in (sav) mütevatir sünneti; Mekke’de İslâmi cemaati, Medine’de İslâm Fıkhı’nı uygulayan devleti kurmuş olmasıdır. Bu eser, İslâmi hareketin mahiyetini, zaruri şartlarını, müesseselerini ve keyfiyetini izah için kaleme alınmıştır.

Devam eden ‘Ergenekon Terör Örgütü’ davasında; Cumhuriyet savcıları Mehmet Ali Pekgüzel, Nihat Taşkın ve Murat Dalkuş tarafından hazırlanan mütalaada, şu görüşlere yer verildi: ‘’Örgüt mensuplarının sızdığı devlet kurumlarından birisi de Türk Silahlı Kuvvetleri’dir. Yürütülen soruşturmalar neticesinde örgüt mensubu olup, TSK içerisine sızdığı anlaşılan bazı kişiler hakkında işlem yapılmasının ardından örgütün; yürütülen soruşturmayı ‘Türk Silahlı Kuvvetleri’ne karşı yürütülüyormuş’ gibi göstererek kamuoyu oluşturmaya çalıştığı ve yürütülen soruşturmaları kamuoyu nezdinde itibarsızlaştırmak istediği tespit olunmuştur.’’ Mütalaada, 64 sanık hakkında, TCK’nın 312/1 maddesi uyarınca, ‘’Cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti’ni ortadan kaldırmak veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellenmeye teşebbüs etmek’’ suçundan ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası talep edildi.

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından 9 Aralık 1999 tarihinde kabul edilen Terörizmin Finansmanının Önlenmesine Dair Uluslararası Sözleşme’yi Türkiye yıllar önce imzaladı. Sözleşme 1 Nisan 2002’de Resmi Gazete’de yayımlanarak iç hukukun parçası haline geldi. Şubat ayı başlarında TBMM Genel Kurulu’nda görüşülen Terörizmin Finansmanı’nın Önlenmesi Hakkında Kanun Tasarısı 7 Şubat’ta kabul edildi. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün onayından sonra 16 Şubat’ta Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdi. ABD’nin Türkiye Büyükelçisi Ricciardone, Türkiye’deki yasalarda terörizmin anlamının Türk devletine yönelik saldırıları kapsadığını savunarak “iş uluslararası terörizme geldiğinde kanunlardaki terörizm tarifi net değil” değerlendirmesinde bulundu.

Bazı mu’teber kaynaklarda ‘günah’ kavramının keyfiyeti şöyle ifade edilmiştir: “İnsanın şeytana uyarak yaptığı muradında fani olduğu, dünyada ve âhirette cezasını çekeceği, bütün faziletleri ifsâd eden, Allah’a itaatin önündeki engeli güçlendiren herşeye günah denilir.” Günahın tesbiti, fiillere iyi ve kötü sıfatlarının verilmesiyle alâkalıdır. Bir Hadis-i Şerif’te günah “insanın vicdanında kötü olarak değerlendirdiği, kalben rahatsızlık duyduğu ve diğer insanların vakıf olmalarını istemediği işler” olarak tarif edilmiştir. İtikâdi, hukuki, ameli ve ahlâki açıdan günahların tasnifi kolay olmadığı gibi, keyfiyetinin büyük ve küçük şeklinde tesbiti de kolay değildir. Israrla işlenen her küçük günahın, uhrevi felâkete sebeb olması mümkündür. 

Bidat/hurafe ve şirkin oluşturduğu tsunamilerin önünde çöp gibi sürüklenen ailelerimizin tek kurtuluşu, Nuh’un (as) gemisine binmektir. Nuh’un (as) gemisine binmek, ihlâsla vahye tabi olmakla mümkündür. Aile nesillerin devamı içindir ama çağımızda nesiller, aileler elinde helâke sürüklenmektedir... Allah (cc) nesillerden ebeveyni sorumlu tutmuştur.Tahrim Sûresi’nde şöyle buyrulmuştur: “ Ey iman edenler kendinizi ve çoluk çocuğunuzu ateşten koruyun. Onun yakıtı insanlar ve taşlardır.” (Tahrim-6)…Nasıl korunacak?. Şüphesiz bunun cevabı Peygamberimiz Efendimiz’in (sav) eğitim metodunda yatmaktadır. Gün boyu babalar maişet kaygısı ve çabasından, anneler günlük ev ve el işlerinden kendilerine emanet edilen çocuklara yeterli vakit ayırmıyorlarsa bunun vebali ağırdır... Rabbimiz buyuruyor; “Yoksulluk/fakirlik korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin. Onları da sizi de biz rızıklandırırız. Onları öldürmek gerçekten büyük günahtır.” (İsra Sûresi-31)

İslâm’ı ikâme edebilmek niyetiyle; ilim, iyilik ve takvâ hususunda birbirleriyle yarışan insanlar ne yapmalı, nasıl hareket etmeli ve yanlışlıklardan nasıl kurtulmalıdır? Son devrin müfessirlerinden merhum Elmalılı Hamdi Yazır, şu tesbitte bulunmuştur: “İlim, insanların ıslahı için kâfi değildir. Nefsi emmarenin öyle kötü duyguları/ ihtirasları vardır ki, insanları bildiklerinin aksine açık açık fenalıklara sevk eder. Onun için insanların ahlâkını düzeltme işinde, ilimden başka, duyguların ıslahı için ameli bir terbiye de lüzumludur.” Duygularımızı ıslâh edecek amelî terbiyeye de önem vermek zorundayız. Önce kendimizde ve ailemizde İslâm’ı ikâme edemezsek toplumda ikâme etmek çok zordur. 

Sahih ve makbûl olan iman ile ibâdetlerin münâsebeti, et ile tırnağın münâsebeti gibidir. Muhakkik ûlemadan Aliyyü’l-Kârî, ‘Fıkh-ı Ekber Şerhi’ isimli eserinde, Allah’ın gaybı bilemiyeceğini iddia eden kimselerin itikâdi durumuyla ilgili şu tesbitte bulunmuştur: “Evet, kim ki, Allah Teâlâ’nın (bir şey) vûkû bulmadan önce (onu) bilmediğine itikad ederse, bunu söyleyen her ne kadar bid’at ehlinden olursa da hükmen kâfirdir.” Dolayısıyla Allah’ın (cc) gaybı bilmediğini veya bilemeyeceğini iddia eden kimsenin; eğer herhangi psikolojik bir hastalığı (cinnet, ateh vs) yoksa, tecdid-i imana da’vet edilmesi zaruri olur. Çünkü bu iddia sahibinin sahih ve makbûl olan bir imana sahip olduğunu söylemek mümkün değildir. Bilindiği gibi ibâdetlerin edâsının ve kabulünün değişmeyen şartı, mükellefin sahih ve makbul olan bir imana sahip olmasıdır.

Kur’ân-ı Kerîm, Rasûl-i Ekrem (sav) hayatta iken hem sözlü hem de yazılı usulle tam ve sağlam olarak tesbit edilip korunmaya alınmakla beraber kitap şeklini almış değildi. Bunun sebebi Peygamberimiz‘in (sav) hayatta olması ve vahyin devam etmesidir. Peygamberimiz (sav)’in vefatından sonra, Halifeliğe Hz. Ebubekir (r.a) seçildi. Bu sırada yalancı peygamberler türemiş, fitne ve irtidad (dinden dönme) hareketleri ortaya çıkmıştır. Yalancı peygamber Müseylemetülkezzab ve ordusuyla yapılan savaşta şehit olan Müslümanlar arasında çok sayıda hafız da bulunuyordu. Bu durum Hz. Ömer’i telaşlandırdı ve halifeye ‘Kur’ân’ın bir kitap haline getirilmesini’ teklif etti. Hz. Ebubekir Peygamberimiz (sav)’in başkatibi durumunda olan Zeyd bin Sabit başkanlığında bir komisyon kurarak, Kur’ân’ı bir kitap halinde toplamalarını emretti.

Hak ile bâtılı birbirinden ayıran Kur’ân-ı Kerîm, kendisine tabi olan kimselere hayat verir, onları canlı, diri ve aktif kılacak ilkelere davet eder. Çünkü, onun isimlerinden birisi de “Rûh”tur. Hayat veren anlamına gelen rûhun Kur’ân’a isim olması, onun okuyana ebedî bir hayat bahşetmesinden kaynaklanmaktadır. Rabbimiz buyuruyor: “Ey iman edenler, sizi diriltecek/size hayat verecek şeylere sizi çağırdığı zaman, Allah’a ve Rasûlü’ne icabet edin. Ve bilin ki muhakkak Allah, kişi ile kalbi arasına girer. Ve siz gerçekten O’na götürülüp toplanacaksınız.” (Enfal Sûresi:24) Bu ayet-i kerime’de geçen “sizi diriltecek/size hayat verecek” ifadesi istiaredir. Çünkü buradaki hayat, küfrün ve cehaletin getirdiği karanlıklardan kurtuluşu, bir anlamda manevi ölümünden dirilişi kastetmektedir. Mücahid ve cumhur şöyle demişlerdir: Yani sizler, Allah’a itaat çağrısına ve Kur’ân-ı Kerîm’in ihtiva ettiği emir ve yasaklara uyunuz. Çünkü ebedî hayat, sonu gelmez nimet bundadır.

Allah Azze ve Celle, insanı hem ruh, hem de madde açısından muazzam bir ahenk içerisinde yaratmıştır. Çeşitli sebeplerden dolayı insandaki bu ahengin bozulması, maddi ve manevi hastalıkların kaynağıdır. Peygamberimiz Efendimiz (sav) birbirleriyle münasebeti bulunun manevi rahatsızlıkları haber vermiş ve şöyle buyurmuştur: “Sözün hastalığı; yalandır. Güzelliğin hastalığı; kendini beğenmişliktir (kibirdir).Cömertliğin hastalığı; israftır.Asaletin (soyluluğun) hastalığı; böbürlenmektir. Hilmin hastalığı; zillettir. Müsamahanın hastalığı; başa kakmaktır. Cesaretin hastalığı; azgınlıktır (tehevvürdür). Zarafetin hastalığı; gösteriş (aşırı hoş görünme) çabasıdır. İbâdetin hastalığı; ara vermektir. İlmin hastalığı; unutmaktır.”